احساس یعنی یک از دو، یعنی پنجاه درصد بی نتیجه، یعنی ضعف، یعنی منت، واقعیت دور از ذهن، پنجره بدون پرده، پلکان بدون نرده، سبزی که زرده، سنگی که سرده ... احساس یعنی زنگ ترحم، یعنی در اوج بیداری گُم، کلاف سردرگم، تنهایی بی لذت، تقدیر بی حکمت، احساس یعنی وحشت، در قعر ظلمت شب، احساس یعنی بی اینکه بخوای دروغ حلال مشکلاتت شده، یعنی ازین پس باید به خودت دروغ بگی، احساس یعنی سختی زندگی، تلخی بودن، خنده آور، تهوع آور، یار بی یاور، بازی بی داور، اطرافیان همه داور!

احساس یعنی تراژدی بی دلیل، شهوت انسان ذلیل، آبی که سیلاب بوده، عروسی که مهتاب بوده، خفاشی که عقاب بوده، احساس یعنی تقاص، یعنی خودارضایی در عشق، بستری به نام دام، قصری به روی پشت بام، سجاده ی جوان خام، احساس یعنی مُسری و مُزمن، بی ایمانی مومن، بلای درونی ممکن، کم طاقتی نابهنگام، در عشق امکان الهام، معبد و معبود در ایهام ... احساس یعنی قارقارکردن حین همنشینی با گله ای کرکس حلقه شده به دور استخوان های کبود زاغکی نگون بخت.

احساس یعنی زیادی کردن سر به تن، سپوختن و ساختن، بر کره اسبی تاختن، سالهای باختن ... احساس یعنی رقص بی ترانه، ناله های شبانه، گهانه و گمانه، شاخه بی جوانه، توجه به جوانب!

احساس یعنی سعادت داروغه، متروکه ای مخروبه، یعنی هرچه بوده نبوده، احساس یعنی نبود خدا، افسار دست کدخدا، تماشای فال ناخدا ... احساس یعنی بی واژه سخن گفتن، بی نامه خبرکردن، احساس یعنی طعم گس خرمالو، یعنی غروب به بعد، خورشید بعد از غروب، احساس یعنی غرور لگدمال شده، یعنی برهنه ماندن در مخیله ناقص دیگران، یعنی قامت گرفتن بر سینه عجز خویشتن، احساس یعنی نفر و نفرات و در مقابل خادم و خدمات، احساس یعنی محو و ناپدید، ساقه ی درخت بید، اعتیاد مُزمن و شدید، اشکی که او ندید، مرغ از قفس پرید ... احساس یعنی کوچه ی تنگ و تاریک، در قصه جای باریک، مفهوم لغوی کوته بینی، تلخی ذکر، پرواز بی بال، تنفس در آب، جهش در اعماق، بستر بی هم آغوش، احساس یعنی یک عمر خاموشِ خاموش.

و بیش از هرچیز احساس یعنی یک بهانه ...